Katılmıyorum ama saygı duyuyorum!

Bir insan katılmadığı bir fikre saygı duyar mı? İnanmadığı bir şeye saygı duyar mı?

Hayır, duymaz.

Çünkü insanın katılmadığı, inanmadığı, aklının yatmadığı şeyler ona mantıksız gelen şeylerdir.

Örneğimiz bir inanç tartışması olsun. Ateist ile dindar tartışıyor. Dindar diyor ki "Allah bizi çamurdan yaratmış, Adem ile Havva elma yedi diye cennetten kovmuş." Bunun üzerine Ateist şöyle diyor:

"İnanmıyorum ama saygı duyuyorum."

Hacı sen neye saygı duyuyosun? Sen inanmıyorsun nedeni de belli: Sana bu söylenenler masal, hikaye gibi geliyor. Tanrının iki insan yarattığını daha sonra elma yedi diye onlara uyuz olup kovmasını aklın almamış en basitinden. Ancak sen adama diyorsun ki ben sana saygı duyuyorum.

Hayır duymuyosun arkadaşım. Saygı falan duymuyosun. Sen tribünlere oynuyosun. Sana saçma gelen bi düşüncenin saçma olduğunu adamın yüzüne söyleyemiyosun. Korkak bir tavuk gibi, herkes beni sevsin, kimse üzülmesin düsturuyla hareket ediyosun. Karşındaki adamın da gelişimini engelliyosun. Çünkü adam "Demek ki benim fikrim saygı duyulacak bir fikir" diyor. Sırf sen böyle dedin diye inancını sorgulayacaksa bile sorgulamıyor. Neden? Çünkü sen adamın da fikrine saygı duyuyosun. Adam saygı duyulacak bir şeye inanıyor, o yüzden artık düşünmesine gerek kalmıyor.

Burada verdiğim şey sadece bir örnek, ateizmin propagandasını yapmıyorum.

Söylemek istediğim tek şey şu: Fikrine katılmadığın insanın fikrine saygı duyduğunu söyleme. Bu sözler belki seni kısa vadede sempatik yapar, ancak uzun vadede hep geri pas yapan bir tartışmacı olursun. Karşındakini geliştirmek istiyorsan özveride bulunmalısın, onu üz, kır, ağlat. Ama fikirlerinden ödün verme. Saygı duymama özgürlüğünü bırakma.